Ścieżki rowerowe miasta i gminy Kołobrzeg

WP Google Maps Error

In order for your map to display, please make sure you insert your Google Maps JavaScript API key in the Maps->Settings->Advanced tab.

Wycieczka rekreacyjno – sportowa

  • 0,0 km– Swój początek trasa bierze przy kołobrzeskim molo, skąd wyruszamy prosto na skrzyżowanie prowadzące do miasta. Skręcamy do portu w drugą ulicę w prawo (ul. Towarowa), gdyż pierwsza (ul. Obrońców Westerplatte) jest ulicą jednokierunkową. W ten sposób udamy się do portu, gdzie zobaczyć możemy jego wejście (aktualnie trwają prace budowlane poszerzające jego szerokość), przystań pasażerską, znajdującą się po przeciwnej stronie, przystań Marynarki Wojennej (niestety uniemożliwione jest jej zwiedzanie) oraz latarnię morską. Pierwsze światło zabłysło na niej w 1666 r. W czasie II Wojny Światowej przylegał do niej budynek stacji pilotów – stanowiła doskonały punkt orientacyjny dla artylerii, więc została wysadzona przez niemieckich saperów. Latarnia była pierwszym obiektem wybudowanym w powojennym Kołobrzegu. Jej wysokość: 26 m, zasięg światła: 16 mil morskich (ok. 29 km). Aby ujrzeć panoramę miasta z jej szczytu, trzeba pokonać 109 stopni.
  • 0,5 km– Z portu kierujemy się w pierwszą, dość wąską uliczkę w lewo (Obrońców Westerplatte), na jej końcu skręcamy w prawo (ul. Mickiewicza) i jeszcze raz w lewo (ul. Portowa). Jadąc cały czas prosto dotrzemy do Alei Wojska Polskiego, która na skrzyżowaniu z ul. Dworcową zmienia nazwę na Armii Krajowej. Po prawej stronie ujrzeć można zabytkowy gmach będący siedzibą poczty, którego historia sięga aż do czasów przedwojennych, kiedy to był Cesarskim Urzędem Pocztowym.
  • 1,5 km – Dalej jadąc prosto dotrzemy do katedry. W jej wnętrzu znajduje się osobliwości, głównie z okresu średniowiecza – m.in. Chrzcielnica z 1355 r., żyrandol – tzw. korona Schliffenów, siedmioramienny świecznik oraz stalle rajców z interesującymi motywami chrześcijańskimi. Na zewnątrz świątyni w 1990 r. stanął pomnik arcybiskupa Marcina Dunina.
  • 2 km – Jadąc od strony katedry w ulicę Mariacką (za Domem Handlowym Bryza) zobaczymy halę sportową, która niegdyś była szkołą wojenną dla synów szlachciców pomorskich; uczono w niej fechtunku i jazdy konnej. Niedaleko bazyliki znajduje się XIX-wieczny ratusz mieszczący obecnie Urząd Stanu Cywilnego, Miejski Ośrodek Kultury i galerię. Kolejnym ciekawym zabytkiem dawnych obwarowań miejskich na trasie naszego szlaku jest Baszta Lontowa. Od baszty kierujemy się w ul. Walki Młodych, którą jedziemy do skrzyżowania z ul. Kamienną (oznakowanie świetlne). Stąd dalej skręcamy w prawo. W ten sposób dotrzemy do ronda na ul. Trzebiatowskiej. Z ronda wjeżdżamy na drogę nr 162 prowadzącą do Zieleniewa. Tam znajduje się po prawej stronie cmentarz komunalny, a tuż za nim cmentarz wojenny. Są tam umieszczone prochy żołnierzy poległych w czasie walk o Kołobrzeg w marcu 1945 r. Pomnik na cmentarzu z charakterystycznymi mieczami jest dziełem Wiktora Tołkina, projektanta Pomnika Zaślubin Polski z Morzem.
  • 12 km – Z cmentarza udajemy się w stronę Charzyna – miejscowości, w której obejrzeć można mi.in. zabytkowy kościół i odwiedzić “Falladę”, jedno z niewielu tego rodzaju miejsc w Europie schronisko dla psów, kotów i koni. Minąwszy Charzyno powinniśmy kierować się na pd zachód w stronę miejscowości Nieżyn, a później aleją lipową w kierunku Gościna przez Unieradz.
  • 5 km Znajduje się tam zabytkowy kościół z drewnianą wieżą z XIII w.
  • 20 km Dotarłszy do Gościna wracamy w stronę Kołobrzegu. Na wysokości Ząbrowa skręcamy w prawo i ok. 1 km cały czas z górki zjeżdżamy w dolinę rzeki Parsęty. Z mostu rozciągnie się przed nami bardzo ładny widok na rzekę oraz na krajobraz o dość bogatym ukształtowaniu terenu oraz znacznej ilości lasów, gdzie przeważają drzewostany sosnowe, a także brzozy, buki i dęby.
  • 27 km Zaraz za mostem na niewielkiej polanie, po lewej stronie drogi, jadąc w kierunku Pustar, można urządzić miejsce odpoczynku dla zmęczonych przejażdżką rowerzystów oraz miłośników wędkarstwa. Po odpoczynku kierujemy się trasą wiodącą przez Pustary, Świelubie (29 km), Pobłocie Wielkie (34,5 km) oraz Kowańcz (43,5 km) do punktu końcowego pierwszego dnia wycieczki, tj. do miejscowości Karlino (46 km). Tutaj, jeszcze przed noclegiem, zwiedzimy zabytkową świątynię, ratusz czy piwnice zamku biskupiego. Rankiem dnia następnego wyruszamy drogą nr 163 w stronę Kołobrzegu, miajając Łykowo (56 km), Wrzosowo (58,5 km) i Dygowo. Z Dygowa (66 km) skręcamy w prawo na Ustronie Morskie. Dalsza trasa to wioski Stojkowo (63,5 km) i Kukinia (72 km). Jadąc cały czas na północ, docieramy do drogi nr 11, łączącej Kołobrzeg z Koszalinem.
  • 80 km Stamtąd przez Sianorzęty docieramy do pięknej nadmorskiej miejscowości Ustronie Morskie. Wracając nią mijamy Bagicz (83 km) oraz Podczele (86 km), gdzie znajduje się duży ośrodek wypoczynkowy. Po dotarciu do Kołobrzegu, z dużego ronda na ul. Koszalińskiej skręcamy w lewo na trasę wiodącą do Budzistowa (93,5 km). Tam osobliwością historyczną jest Kościół św. Jana Chrzciciela – najstarszy zabytek sakralny na Pomorzu. Stamtąd ścieżka zaprowadzi nas z powrotem do Kołobrzegu (97 km), gdzie na wspomnianym rondzie jedziemy prosto do nadmorskiego parku. Jedziemy w lewo, po przejechaniu ok. 500 m zobaczymy Pomnik Sanitariuszki i żołnierza. Szlak prowadzący prosto doprowadzi nas do kresu trasy (98 km = tutaj zsumujemy wszystkie odległości) – czyli na molo.

Opracowano na podstawie pracy:
Grzegorza Kargula z ZSO im. M. Kopernika w Kołobrzegu

 

Jezioro Resko

  • 0,0 km Szlak rozpoczyna się w Warzelni Soli w Kołobrzegu, przy skrzyżowaniu ulic Solnej i Zygmuntowskiej. Wyjazd ulicą Solną, Bałtycką i Wylotową w kierunku zachodnim. Początkowo trasa przebiega obok działek, następnie groblą. Po kilku kilometrach jazdy polną drogą wjeżdżamy do Grzybowa.
  • 8 km Przy wjeździe do Grzybowa z prawej strony znajdują się rozległe torfowiska, są tu też zanikające jeziorka. Warto w tym miejscu zaobserwować od strony łąk, rzadko spotykany na terenach wydmowych wilgotny las mieszany sosnowo-dębowy. Rośnie tu także brzoza omszona, buk i olcha. Grzybowo założone zostało w 1882 r. jako własność miasta Kołobrzeg. Charakteryzuje się luźną, niską zabudową domów jednorodzinnych i letniskowych. To znane miejsce wypoczynku i rekreacji. Amatorzy spokojnego wypoczynku w słońcu, ciszy i czystym klimacie przeżyją wspaniałe chwile na plaży dochodzącej do 50m szerokości. Do dyspozycji gości znajdują się domy wczasowe, kwatery prywatne, campingi, pola namiotowe, sklepy spożywcze, stołówki, smażalnie, poczta. Przejeżdżamy główną asfaltową ulicą Grzybowa, aż do drogi łączącej Kołobrzeg z Dźwirzynem. Po przekroczeniu drogi i przejechaniu 300m, skręcamy w prawo w polną drogę. Po 150 metrach zaczyna się droga wykładana płytami, którą dojeżdżamy do lasu i skręcamy w lewo. Jedziemy 1500m, następnie skręcamy w prawo i po kilkuset metrach dojeżdżamy do mostu. Po przejechaniu mostu ruszamy w kierunku do Głowaczewa, gdzie skręcamy w prawo i po 2km dojeżdżamy do Karcina.
  • 17 km W Karcinie wita nas neogotycki kościół pw. Krzyża Świętego z 1869 r. otoczony zabytkowym murem z XIX w. i cmentarz przykościelny. Wokół kościoła rośnie 27 lip drobnolistnych wpisanych do rejestru pomników przyrody /obw. 220-230cm, wys. 30 m/ oraz dąb szypułkowy /obw. 330Cm, wys. 40M/. W miejscowości znajdują się, także inne liczne zabytki architektury min. chałupa z 1850r, stodoła z 1844r, dworzec kolejowy z końca XIXw., młyn wodny z XIXw. i polny głaz narzutowy. Jedziemy przez wieś w kierunku zachodnim, dojeżdżamy do końca miejscowości. Skręcamy na południowy zachód i piaszczystą drogą jedziemy kilkaset metrów – oczom naszym ukazuje się wieś Bieczyno.
  • 20 km W Bieczynie godnym uwagi i zobaczenia jest murowany kościółek z drewnianą wieżą pokrytą blaszaną kopułą. Po obejrzeniu kościoła jedziemy asfaltową drogą w kierunku zachodnim i po 4 km dojeżdżamy do wsi Gorzysław, gdzie robimy sobie odpoczynek.
  • 25 km Po kolejnych 2,5km dojeżdżamy do miejscowości Trzebusz. Jest to wieś położona przy szosie Trzebiatów-Mrzeżyno. Wzmianki o niej pochodzą już z XIXw. Do dnia dzisiejszego wieś zachowała układ owalnic, znajdują się też tu liczne zagrody typu gryfickiego. Na starych fundamentach gotyckich został zbudowany 1685 r. kościół późno renesansowy. Do naszych czasów przetrwały dzwony z 1794r. Wyjeżdżamy z Trzebusza skręcając w prawo na północ, po 7 km jazdy malowniczą drogą dojeżdżamy do miejscowości Mrzeżyno.
  • 33 km Mrzeżyno to kąpielisko morskie położone u ujścia Regi do Morza Bałtyckiego. Historia miejscowości związana jest z Trzebiatowem dla którego wybudowano tutaj port. Pierwsze wzmianki pochodzą z 1250 r., gdzie wymienia się położenie Regoujścia 4 km na wschód od Mrzeżyna. Pierwsze wzmianki o znaczeniu miejscowości jako letniskowej pochodzą z 1840 r. Dzisiejsze Mrzeżyno posiada wspaniałe warunki do wypoczynku o każdej porze roku. Czysta wspaniała plaża zachęca do korzystania z kąpieli morskich i słonecznych. Dobrze rozwinięta baza gastronomiczno-noclegowa sprosta wymaganiom najwybredniejszych klientów. Po wyjeździe z Mrzeżyna jedziemy w kierunku wschodnim. Po przejechaniu ok 3 km dojeżdżamy do miejscowości Rogowo
  • 36 km Byłe osiedle wojskowe. Jedziemy dalej wśród drzew, mijamy koszary i dojeżdżamy do placu betonowego położonego między morzem, a jeziorem. Jest to ulubione miejsce plażowania kołobrzeżan, można tu odpocząć i rozpalić ognisko. Po odpoczynku jedziemy droga wzdłuż jeziora, po przekroczeniu mostu wjeżdżamy do Dźwirzyna.
  • 40 km Dźwirzyno to dawna wieś rybacka położona między Morzem Bałtyckim, a pólnocno-wschodnim brzegiem Jeziora Resko. Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiają się już w roku 1270 jako Dwirin. Pod koniec XIXw. Rozwija się jako osada wypoczynkowa, powstają pierwsze pensjonaty i zabudowa jednorodzinna. Godnym polecenia są tereny położone nad Jeziorem Resko Przymorskie. Jezioro ma powierzchnię 6,2 km kw i głębokość 3 m, obrośnięte jest pasem trzcin, które jest miejscem schronienia i życia dla wielu gatunków zwierząt i ptaków /łabędź niemy, perkoz/. To wspaniałe miejsce do wędkowania, obserwowania przyrody i uprawiania sportów wodnych /jachting, surfing, kajaki, rowery wodne/. Po opuszczeniu Dźwirzyna za leśnym parkingiem po lewej stronie, zjeżdżamy z głównej drogi i dalszą część trasy pokonujemy leśną drogą mijając Grzybowo i Prochownię.
  • 52 km Trasa kończy się przy ulicy Zygmuntowskiej w Warzelni Soli.

Opracowano na podstawie pracy
uczniów Gimnazjum nr 1 w Kołobrzegu: Aleksandry Burda, Natalii Musiał, Aleksandry Smolińskiej

 

Najstarsze Polskie DĘBY

  • 0 km Wyruszamy z Kołobrzegu i jedziemy w kierunku na Stramnicę do wsi Stramniczka
  • 14 km W Stramniczce skręcamy w lewo na utwardzoną drogę przy drewnianym przydrożnym krzyżu
  • 15 km Przy drewnianym paśniku leśnym, znajdującym się na „Błękitnym szlaku turystycznym” skręcamy w prawo. Po pokonaniu 1,3 km dochodzimy do pierwszego na szlaku „Dębu Warcisława” (Błękitny szlak turystyczny do najstarszych dębów w Polsce – prowadzi z Ustronia Morskiego przez Sianożęty – Bagicz – Kukinkę – Rusowo do Ustronia Morskiego.
  • 16,3 km„Dąb Warcisław” /dąb szypułkowy/ wpisany do rejestru pomników przyrody, nosi imię księcia Gryfity Warcisława III, za którego sprawą Kołobrzeg w 1255 r. otrzymał prawa miejskie. Dąb mierzy w obwodzie 618 cm (mierzony na wysokości 1,3 m), wysoki jest na 30 m a jego wiek oceniono na 640 lat, co plasuje go na piątej pozycji w rankingu najstarszych drzew tego gatunku w Polsce. Przy zabytkowym drzewie postawiono tablicę pamiątkową. Po obejrzeniu „Dębu Warcisław” wracamy do paśnika leśnego, gdzie skręcamy w prawo i poruszamy się „Błękitnym szlakiem”. Po 1,9km docieramy do drugiego na szlaku dębów – „Dębu Bolesław”. „Dąb Bolesław”/dąb szypułkowy/ uznany za jeden z najstarszych pomników przyrody w Polsce, jego wiek ustalono na 800 lat – obwód mierzony na wysokości 1,3 m od ziemi wynosi 691cm, wysokość 32 m,a średnica korony ma 20 m./Do tej pory za najstarszy dąb w Polsce uważany był „Chrobry” z Piotrowic – 740 lat, a najbardziej znany ‚Bartek” z Bartkowa ma 670 lat/. 19 sierpnia 2000 roku po 800 latach dąb doczekał się chrzcin. Pod majestatycznym drzewem spotkali się politycy, samorządowcy i mieszkańcy. Dąb otrzymał imię Bolesław, upamiętniono w ten sposób króla Bolesława Chrobrego, za którego przyczyną powstało w 1000 roku biskupstwo w Kołobrzegu. Przed dębem postawiono tablicę informacyjną z jego charakterystyką. Następnie poruszamy się gruntową drogą do stacji Bagicz.
  • 19,10 km Stacja Bagicz znajduje się przy trasie Koszalin-Kołobrzeg. W pobliskim oddalonym około 2 km od Kołobrzegu znajduje się wiele pomników przyrody, m.in. daglezje zielone – obw. 450 cm i 280 cm, dęby szypułkowe – obw. 430 cm i 630 cm. Warta zobaczenia jest także murowana leśniczówka z początku XXw., oraz cmentarz ewangelicki z XIX/XXw. Poruszamy się dalej na północ do rozwidlenia szlaków – błękitnego i czerwonego /międzynarodowa trasa rowerowa/. Skręcamy w lewo i jedziemy szlakiem czerwonym w kierunku Kołobrzegu, przejeżdżając po drodze przez miejscowość Podczele.
  • 25,10 km Podczele to niewielka miejscowość znajdująca się 4 km od Kołobrzegu. Można tutaj wstąpić do ośrodka sanatoryjno-wypoczynkowego, gdzie można skorzystać z krytego basenu kąpielowego. Otaczający ośrodek las obejmuje 300 ha, jego osobliwością są hektary bagien, nad którymi ma swoje siedliska ponad 80 gatunków ptaków – m.in. perkosz rdzawoszyj, bąk, żuraw, łabędź niemy. Po obejrzeniu osobliwości lasu wokół Podczela, pełni wrażeń i cudownie zmęczeni wracamy do Kołobrzegu.

Opracował Tomasz Janik na podstawie
„Przewodnika turystycznego po Gminie Ustronie Morskie” autorstwa Roberta Śmigielskiego

 

Bocianie Gniazda

  • 0 km Rozpoczyna się przy zbiegu ulicy Jedności Narodowej i ulicy Arciszewkiego w Kołobrzegu
  • 0,1 km Mając po prawej ręce Park Nadmorski mijamy Lapidarium poświęcone pamięci pierwszym niemieckim mieszkańcom pochowanym na dawnych cmentarzach miasta
  • 8 km Docieramy do miejscowości Grzybowo. Przy wjeździe do Grzybowa z prawej strony znajdują się rozległe torfowiska, są tu też zanikające jeziorka. Warto w tym miejscu zaobserwować od strony łąk, rzadko spotykany na terenach wydmowych wilgotny las mieszany sosnowo-dębowy. Rośnie tu także brzoza omszona, buk, olcha Grzybowo założone zostało w 1882r jako własność miasta Kołobrzeg. Charakteryzuje się luźną, niską zabudową domów jednorodzinnych i letniskowych. To znane miejsce wypoczynku i kuracji. Amatorzy spokojnego wypoczynku w słońcu, ciszy i czystym klimacie przeżyją wspaniałe chwile na plaży dochodzącej do 50m szerokości. Do dyspozycji odwiedzających znajdują się domy wczasowe, kwatery prywatne, campingi, pola namiotowe, sklepy spożywcze, stołówki, smażalnie, poczta. Dojeżdżamy do drogi asfaltowej łączącej Kołobrzeg z Dźwirzynem, dużym łukiem skręcamy w prawo i wzdłuż wydm ścieżką leśną jedziemy w kierunku zachodnim. Po przejechaniu 1,9 km dojeżdżamy do miejscowości
  • 12 km Dźwirzyno to dawna wieś rybacka położona między Morzem Bałtyckim, a północno- wschodnim brzegiem jeziora Resko Przymorskie. Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiają się już w roku 1270 jako Dwirin. Pod koniec XIX wieku rozwija się jako osada wypoczynkowa, powstają pierwsze pensjonaty i zabudowa jednorodzinna.
  • 12,5 km Godnym polecenia są tereny położone nad Jeziorem Resko przymorskie. Jezioro ma powierzchnię 6,2 km kw. i głębokość 3 m, obrośnięte jest pasem trzcin, które są miejscem schronienia i życia dla wielu gatunków zwierząt i ptaków (łabędź niemy, perkoz). To wspaniałe miejsce do wędkowania, obserwowania przyrody i uprawiania sportów wodnych /jachting, surfing, kajaki, rowery wodne/
  • 17 km Następnym etapem podróży jest miejscowość Karcino. Po dotarciu do Karcina widzimy Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego /neogotyk/ otoczony zabytkowym murem z XIX wieku i cmentarzem przykościelnym. Wokół kościoła rośnie 27 lip drobnolistnych wpisanych do rejestru pomników przyrody oraz dąb szypułkowy. W miejscowości znajdują się także inne liczne zabytki architektury min. Chałupa z 1850r, Stodoła z 1844r i Dworzec Kolejowy z końca XIX wieku
  • 21 km Sarbia to miejscowość posiadająca zabytkowy układ przestrzenny z wieloma zabytkami architektury. Na uwagę zasługuje przede wszystkim Kościół parafialny pw. Św. Jana Chrzciciela z XVI wieku /gotyk/ oraz cmentarz. W pobliżu kościoła znajduje się plebania z końca XIX wieku. Przez miejscowość przepływa rzeka Dębosznica – jej bystry nurt już w średniowieczu wykorzystywany był do celów przemysłowych. Obecny młyn wodny został zbudowany w 1895r i używany był do roku 1980. Tuż za młynem zaczyna się wieś Drzonowo
  • 22,5 km Na uwagę w Drzonowie zasługuje dawny dwór z II połowy XIX wieku otoczony budynkami gospodarczymi będący zabytkiem architektury. Za dworem rozciąga się Park podworski z XIX w. wpisany do rejestru zabytków. Park charakteryzuje się zróżnicowanym drzewostanem – rosną tu min. lipy, dęby, klony, buki. Za parkiem widać dolinę dębosznicy i rzekę Dębosznicę wijącą się przez łąkę. Warto również zwrócić uwagę w Drzonowie na liczne zabytki architektury – 26 obiektów, min. Murowany Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego z I połowy XIX wieku, młyn z 1893r, wieża transformatorowa z 1919r, stacja PKP z XIXw, szkoła i budynek gospodarczy z 1925Jadąc w kierunku Nowogardku mijamy po prawej stronie stary wiąz spełniający warunki pomnika przyrody (obw. 130-516cm)
  • 26 km Dojeżdżając do Nowogardku jedziemy wśród zielonych pól i łąk, wśród których skrzą się w słońcu wody sztucznych zbiorników czerwone maki. Nad nimi w okresach przylotów o odlotów krążą stada żurawi. Między pasącymi się krowami przechadzają się dostojnie bociany. Po obu stronach drogi ciągnącej się przez Nowogardek znajdują się liczne zabytki architektury, min. domy mieszkalne, budynki przemysłowe oraz murowana wieża transformatorowa z przełomu XIX/XX w. Przejeżdżamy przez tory kolejowe i już jesteśmy w Głowaczewie.
  • 27,5 km Wita nas stojący po prawej stronie budynek stacji kolejowej z XIX wieku. Nieco dalej usytuowany jest zabytkowy Wojenny Cmentarz Ewangelicki z lat 1914-1918 na którym znajdują się głazy epitafijne z lat 1915-1918, oraz pomnik poświęcony poległym w I Wojnie Światowej. Na cmentarzu rosną 43 dęby szypułkowe wpisane do rejestru pomników przyrody /obw. 237-252cm, wys. 30M/. W Głowaczewie znajduje się ostatni etap ścieżki rowerowej “Szlaku Bocianich Gniazd”. Chcąc wrócić do Kołobrzegu kierujemy się do Dźwirzyna dalej Grzybowo i Kołobrzeg.

Opracowano na podstawie pracy:
„Szlak bocianich gniazd” Szkolnego Koła Ekologicznego w Szkole Podstawowej w Drzonowie gm. Kołobrzeg pod opieką Pani Wandy Kosut

 

Wokół Stramnicy

  • 0 km Trasa zaczyna się w Kołobrzegu; przejazd ulicą Krzywoustego w kierunku na południe i po zjeździe z góry na łuku drogi skręt w prawo do miejscowości Niekanin
  • 3 km dalej do miejscowości Obroty
  • 5 km Obroty
  • 7 km Bogucino
  • 12,5 km Dębogard
  • 15 km Świelubie – tu można spotkać cmentarzysko kurhanowe 500 m na pn. Od grodziska na zachód od drogi do Pobłocia, z IX w. ok. 100 mogił, oraz ruiny kościoła z XV-XVI w. Gotyk z kamienia (wieża) i cegły, przed wejściem dwie kamienne chrzcielnice. Podjazd pod niewielkie wzniesieni, dwie górki do pokonania dojeżdżamy do rozwidlenia dróg
  • 17 km skręcamy w prawo i po długim kilometrowym zjeździe wśród lasów dojeżdżamy do mostu na Parsęcie.
  • 18 km po minięciu mostu kilometrowy odcinek pod górę potem zjazd do rozwidlenia dróg 21,5. Jadąc dalej w lewo dojeżdżamy do Włościborza – tam spotkamy zespół pałacowo parkowy – pałac z końca XIX w. Przebudowany w 1969 neogotyk, obecnie Dom Pomocy Społecznej. Park poł. XIX w. Naturalistyczny pow. 10,8 ha (dane z 1980 r.) m.in. Rosną w nim buki, modrzewie, świerki, daglezje, buk purpurowy, dąb stożkowy.
  • 28 km gdzie znajduje się Dom Pomocy Społecznej stamtąd wracamy w stronę Bard przez pobliski lasek wyjeżdżając z niego znów tuż koło mostku na Parsęcie
  • 31,5 km Bardy – przy przydrożnym krzyżu na wyjeździe z miejscowości w stronę Dygowa znajduje się polna droga w lewo na Dębogard. Stamtąd kilkaset metrów dzieli nas od malowniczego miejsca. Są tu ruiny starej cegielni, a prócz nich mały staw powstały w wyniku pozyskiwania gliny potrzebnej do wypalania cegieł. Krajobraz tego miejsca przypomina trochę górską kotlinkę ze stawem na dnie i łąką. Oprócz tego zbiorniczka po lewej stronie drogi znajdują się jeszcze dwa nalężące do Polskiego Związku Wędkarskiego. Jadąc za mostkiem na Parsęcie w stronę Bard około (500 metrów od mostka) w lasku otaczającym drogę po prawej stronie znajdują się wały po grodzisku pochodzące z ok. VII wieku n.e., gdzie w latach sześćdziesiątych XX wieku były prowadzone badania archeologiczne. Niestety upływający czas sprawia, że są one coraz mniej widoczne. Przed mostkiem na Parsęcie skręcamy w leśną ścieżkę w lewo od głównej szosy. Jadąc nią prosto w dół napotykamy strumyczek przepływający przez nią. Obok rosną piękne, stare dęby. Po prawej stronie dróżki mamy kładkę przez strumyczek ukryta w zaroślach. Tworzy ją obalone drzewo. Warto nią przejść bo po drugiej stronie przy dróżce znajdują się ruiny starego młyna, które coraz bardziej zarastane są przez leśną roślinność. Za ruinami mamy kurhany o konstrukcji drewnianej lub drewniano-kamiennej, kryjące grobowce. W Bardach skręcamy w lewo na Dębogard
  • 33,5 km z Dębogardu kierujemy się prostą drogą na Czernin – jest to miejscowość z pięknymi starymi domostwami (niestety już zaniedbanymi), świadczącymi o tym, iż tereny te przed wojną zamieszkiwały bogate rodziny niemieckie. Głównym zabytkiem w tej miejscowości jest kościół Wniebowstąpienia N.M.P. wybudowany w XIII wieku. Jego obecny kształt jest wynikiem przebudowy dokonanej w XV wieku oraz rozbudowy w XVII w. Obok kościoła na uwagę zasługuje jeszcze eklektyczny dwór XIX/XX wiek obecnie budynek mieszkalny.
  • 36 km stamtąd dalej prosto przecinając główną drogę przejazdową z Kołobrzegu do Karlina dostajemy się do Stramnicy
  • 38,5 km ze Stramnicy przejeżdżając przez tory kolejowe robimy niepełną pętlę i docieramy po około 3 km do głównej drogi.
  • 41,5 km stąd już niecałe dwa kilometry do centrum Kołobrzegu

Opracował na podstawie prac konkursowych: Tomasz Grobla

 

Dygowo – Bardy – Czernin

  • 0 km Dygowo – wyjazd z Placu Wolności spod XVIII-wiecznego kościoła pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego. Z placu kierujemy się do głównego skrzyżowania w Dygowie: ulic Kołobrzeskiej, Głównej i Barcińskiej. Na skrzyżowaniu obieramy kierunek na Bardy.
  • 3 km Bardy – przy wjeździe do tej miejscowości widać przydrożny krzyż, za nim zbaczamy z szosy na polną drogę [za szarym domem], która zaprowadzi nas do ruin starej cegielni. Prócz ruin znajduje się w pobliżu staw powstały z wyniku pozyskiwania gliny potrzebnej do wypalania cegieł. Krajobraz tego miejsca przypomina krajobraz górski ze stawem na dnie, wzgórzami i pagórkami oraz piękną łąką. Oprócz tego stawu znajdują się jeszcze dwa należące do Polskiego Związku Wędkarskiego, w których można złowić lina, szczupaka lub karasia. Aby kontynuować trasę należy wrócić tą samą drogą do szosy i skierować się w stronę rzeki Parsęty. Przed mostem po lewej stronie znajdują się wały po grodzisku pochodzące z ok. VI wieku n.e., gdzie w latach 60-tych XX wieku były prowadzone badania archeologiczne. Niestety nieubłagany czas sprawia, iż są one coraz mniej widoczne. Również po lewej stronie przy moście znajduje się duża polana, na której można odpocząć lub zrobić ognisko. Po zjeździe z mostu po lewej stronie szosy znajduje się wjazd do lasu, do którego prowadzi polna droga. Jadąc nią spotkamy strumyczek przepływający przez nią. Pokonanie jego ułatwia stabilna drewniana kładka. Po drugiej stronie przy dróżce znajdują się ruiny starego młyna, które coraz bardziej zarastane są przez roślinność. Za ruinami są kurhany [mogiły], czyli stożkowe nasypy ziemne o konstrukcji drewnianej lub drewniano-kamiennej kryjące grobowce. W miejscu tym również były prowadzone badania archeologiczne. Wracamy do szosy, z której zboczyliśmy i udajemy się do Świelubia.
  • 6 km Świelubie – z tej wioski obieramy kierunek na Dębogard
  • 9 km docieramy do Dębogardu
  • 12 km Czernin – miejscowość z pięknymi starymi domostwami, świadczącymi o tym, że tereny te przed wojną były zamieszkiwane przez bogate rodziny niemieckie. Głównym zabytkiem Czernina jest kościół wybudowany w XIII w. Jego obecny kształt jest wynikiem przebudowy dokonanej w XV w.
  • 16 km powrót drogą lokalną nr 163 do Dygowa

Opracowano na podstawie: pracy Joanny Buława

 

Okolice Kołobrzegu

  • 0 km– Wyruszając z Kołobrzegu udajemy się w kierunku trasy prowadzącej do wyjazdu na Trzebiatów. Ulica VI Dywizji Piechoty posiada na całej swojej długości oddzielny pas rowerowy prowadzący aż do znajdującego się po prawej stronie na obrzeżach miasta cmentarza. Tuż za cmentarzem komunalnym z ulicy można ujrzeć masywne głazy i ciężkie łańcuchy nadające powagi znajdującemu się dalej cmentarzowi wojskowemu
  • 3,5 km– Za niedługą chwilę znajdziemy się we wsi Zieleniewo przypominającej małe zadbane miasteczko z ok. 1500 mieszkańcami. Badania archeologiczne przeprowadzone na terenie Zieleniewa wskazały, że we wczesnym średniowieczu istniała tu osada przemysłowa. Są też zdania, że liczne eksponaty kołobrzeskiego Muzeum Oręża Polskiego (m.in. ostrogi, włócznie, hełmy, żelazne topory oraz obosieczny miecz) zostały wykonane z żelaza wytopionego właśnie przez zieleniewskich hutników. Przy wyjeździe od strony Kołobrzegu nie sposób nie trafić do Klubu Jeździeckiego “Błysk” – duża przestrzeń agroturystyczna oferuje liczne obiekty i rozległe pagórkowate pola do jazdy konnej. Hodowane są tu także konie pełnej krwi angielskiej, półangielskiej i wielkopolskiej. Istnieje możliwość zdobycia licencji jeździeckiej. Klub przygotował wiele atrakcji dla dzieci – przejażdżki kucykami oraz mini Zoo, w którym można podziwiać wielbłąda, strusie, kozy, króliki, bażanty i pawie. Właściciel ośrodka udostępnia miłośnikom wędkarstwa także sztuczny staw zarybiony pstrągami. Dodatkową atrakcją jest wioska indiańska – można tu posłuchać indiańskiej muzyki, a nawet zapalić fajkę pokoju. Stadnina może się pochwalić wyjątkową karetą z XIX w. Jest możliwość odbycia nią romantycznej przejażdżki, z tego względu cieszy się ona oczywistą popularnością wśród nowożeńców
  • 7 km – Z Zieleniewa udajemy się prosto do miejscowości Rościęcino, gdzie zobaczenia warta jest stara filtrowania wody oraz nowoczesna stacja uzdatniania wody w pobliskim Bogucinie (10 km). Urządzenia są dozorowane, a teren zamknięty. Zwiedzanie obiektów jest możliwe po wcześniejszym uzgodnieniu i otrzymaniu przepustki w dyrekcji Miejskich Wodociągów i Kanalizacji przy ul. Artyleryjskiej, pod telefonem 0-94 352 32 92. Woda dla Kołobrzegu ujmowana jest systemem pompowym i uzdatniana dwustopniową filtracją – z wykorzystaniem procesu odżelaziania i odmanganiania. Zasila ona miasto i niektóre okoliczne wsie, spełnia wszystkie możliwe normy dopuszczalności do spożycia – jako ciekawostkę warto także zaznaczyć, że polskie normy w tym względzie są drastyczniejsze od norm UE
  • 15,5 km– Po zwiedzeniu Bogucina wyruszamy do Budzistowa, które nie bez kozery nazywane jest kolebką Kołobrzegu – do 1948 r. nosiło nazwę Altstadt, czyli Stare Miasto. Oddalenie grodu nad Parsętą od ujścia rzeki miało zabezpieczać je przez częstymi napadami z morza. Jeszcze dzisiaj czytelne są zarysy wałów rozległego wczesnośredniowiecznego grodu, które w pełnej okazałości przedstawia malowidło ścienne w muzeum w Kołobrzegu. Budzistowo ma bardzo prosty układ dróg, więc nie można się w nim zagubić – od głównej ulicy Kołobrzeskiej odchodzą tylko w prawo i lewo. Koniecznym miejscem odwiedzin jest wczesnogotycki Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela położony na małym wzniesieniu na skraju północno-wschodniego podgrodzia. Przed kościołem zobaczymy okazały głaz z herbem Kołobrzegu oraz 3 mniejsze z herbami miast, które w 1000 r. zostały siedzibami biskupstwa – tj. Wrocław, Kraków i Gniezno. W centrum wsi znajduje się Pałac Myśliwski zbudowany jako miejsce wypadów na polowania. Uroku dodaje mu wizerunek 3 chartów. Współczesne Budzistowo aspiruje do miana zaplecza turystycznego Kołobrzegu dzięki powstającym tu licznym kwaterom i pensjonatom. Będąc tu nie należy pominąć także Zajazdu Kasztelańskiego, słynącego (aczkolwiek nie tylko) z siedzeń rzeźbionych w barany i przystrojonych w oryginalne owcze skóry. Ciekawy jest też napis przy barku: “Pij z umiarem, abyś nie stał się tym, na czym siedzisz”. Podobno drewniany baran, na którym zasiądzie zdradzająca męża kobieta, zabeczy
  • 18,5 km– Z Budzistowa udajemy się oznakowanym na zielono szlakiem turystycznym w kierunku Kołobrzegu. Jego koniec i zarazem początek znajdziemy na jednym z drzew rosnących przy kościele Świętego Jana Chrzciciela. Całkowita długość szlaku to 6 km, a prowadzi on aż do kołobrzeskiego portu 24 km

Opracowano na podstawie pracy:
Dagmary Opoczyńskiej, Aleksandry Staniewicz i Anny Kaczyńskiej z ZSO im. M. Kopernika w Kołobrzegu

 

Gościno i okolice

  • 0 km wyjeżdżamy z Kołobrzegu w kierunku na Szczecin i jedziemy do miejscowości Gościno
  • 16 km pierwsza wzmianka o Gościnie pochodzi z 1238 r. jako posiadłości Joanitów. Atrakcję turystyczną miejscowości stanowi kościół parafialny pw. Świętego Andrzeja Boboli, znajduje się w nim chrzcielnica z przełomu XII/XIII wieku w kształcie kielicha, wykuta z jednego głazu wapienia gotlandzkiego. To jeden z nielicznych zabytków sakralnych tego typu na pomorzu zachodnim
  • 23 km przejeżdżając przez wieś Wartkowo warto zobaczyć zespół pałacowo-parkowy z początku XIXw. – pałac z 1901 r., park krajobrazowy /lipy, świerki, dęby, buki/, oraz murowaną wieżę ciśnień. Z Wartkowa kierujemy się w się w stronę Dargocic.
  • 26 km główna atrakcja turystyczna gminy – jezioro “Kamica” (27,5 km). Znajduje się tu kilka sezonowych ośrodków wypoczynkowych. W okresie letnim czynne są punkty gastronomiczne, kawiarnia, wypożyczalnia sprzętu pływającego, strzeżone kąpielisko i pole biwakowe. Jezioro położone jest wśród grzybnych lasów. Można tutaj uprawiać wszelkie sporty wodne, a także łowiectwo podwodne. W Dargocicach znajdują się także dwa pomniki przyrody – głaz z granitu rapakiwi (obw. 7,8m, wys. 1,8m), zagłębiony głaz z granitu szarego /obw. 12m/ Wyjeżdżając z Dargocic kierujemy się w kierunku na Wartkowo, a dalej na Ramlewo.
  • 33,5 km Ramlewo Dolne to niewielka miejscowość w której warto zobaczyć zabytkowy neobarokowy pałac z 1894r, oraz neogotycki murowany kościół pw. Świętego Stanisława z 1879 r. Po wyjeździe z Ramlewa jedziemy w kierunku Myślina, przejeżdżając po drodze przez wieś Robuń.
  • 40 km w Myślinie wartym zobaczenia jest neoklasyczny pałac pochodzący z drugiej połowy XIXw., oraz park przypałacowy o powierzchni 1ha w którym znajdują się pomniki przyrody – 2 dęby szypułkowe /obw. 510cm I 450 cm/, buk pospolity /obw. 480cm/
  • 44,5 km teraz jedziemy w kierunku na Gościno do Lasku nad rzeką Gościnką, położonego w pobliżu dworca. Znajduję się tu Kamień Katarzyny – głaz 2-metrowej długości usytuowany nad brzegiem rzeki Gościnki , związany z legendą Katarzyny von Grabs, córki rycerza z okolicznego rodu. Po obejrzeniu ostatniej atrakcji na trasie ścieżki jedziemy z powrotem do Kołobrzegu, przejeżdżając po drodze przez Gościno

Opracowano na podstawie pracy:
„Gościno i jego okolice” autorstwa Ligi Ochrony Przyrody przy Zespole Szkół Gospodarki Żywnościowej w Gościnie pod opieką Pani Anny Słobody

 

Poza Powiat

  • 0 km Trasę rozpoczynamy w Kołobrzegu od makiety średniowiecznej warzelni soli przy skrzyżowaniu ul. Zygmuntowskiej z ul. Solną. Wyjeżdżamy w lewo kierując się na południe, czyli w stronę szpitala, mijamy ul. Rzeczną i znajdujemy się zaraz na ul. Kamiennej – dosyć ruchliwej (nie tylko latem). Mijając sygnalizację świetlną dojeżdżamy do ronda na ul. Koszalińskiej i skręcamy w prawo na drogę nr 163 prowadzącą do Białogardu.
  • 12 km docieramy do Dygowa, w którym z daleka po lewej stronie widoczny jest XIX-wieczny kościół. Opuszczamy Dygowo zjeżdżając w dół do Pyszki, gdzie przez oczami mamy las zarastający dolinę Parsęty.
  • 19 km jazdy i jesteśmy we Wrzosowie. Tam na uwagę zasługuje XIII-w. kościół gotycki z interesującym wnętrzem. Z Wrzosowa trasa wiedzie do Karlina.
  • 29 km Jest to miasto położone w widłach dwóch rzek – Radew i Parsęty. Ciekawostką jest, iż na przełomie XVII/XVIII w. emigranci francuscy założyli tu wytwórnię wódek. Przy czworobocznym rynku zachował się gotycki kościół p.w. św. Michała Archanioła, ratusz z pocz. XX w. i tzw. Dom Napoleona przebudowany po wojnie. Nad rzeką Parsętą zachowało się przyziemie dawnego zamku biskupiego z XV w. Karlino posiada także duże złoża ropy naftowej (wydobycie 20 ton na dobę). Z miasta przez most na Parsęcie udajemy się do Białogardu.
  • 35 km Na obrzeżach przy ul. Kołobrzeskiej dostrzec można pozostałości po stacjonującej tu niegdyś armii radzieckiej (budynki koszarowe mieszczą obecnie szkołę i ośrodek zdrowia). W rynku zachował się ratusz z XIII w. z drewnianą wieżyczką i nowy ratusz z przełomu XIX w. Także przy rynku podziwiać możemy gotycki Kościół Mariacki z 60-metrową wieżą zwieńczoną barokowym hełmem. Za kościołem fragmenty murów obronnych z Bramą Połczyńską z XIV w. Przy przedłużeniu ul. Świdwińskiej wśród bagien Parsęty i Leśnicy jest wzgórze grodowe o wys. 15 m. Ten właśnie gródek zdobywał Bolesław Krzywousty. Na szczycie wzgórza wzniesiono zameczek myśliwski w miejscu zniszczonego niegdyś zamku książęcego (obecnie budynek mieszkalny). Białogard był jedną z pierwszych rezydencji książąt Pomorza Zachodniego, a w późniejszym czasie siedzibą kasztelanii białogardzkiej. Z Białogardu wyjeżdżamy w kierunku południowym dojedziemy do Byszyna, w którym do dziś zachował się neoromański kościół p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej.
  • 45 km W pobliżu wsi znajduje się ośrodek campingowy nad czystym i głębokim (20 m) Jeziorem Byszyńskim i ogólnodostępne latem duże pole namiotowe.
  • 50 km docieramy do miejscowości Tychówka. dalszej trasy na południe i jesteśmy w Połczynie Zdroju.
  • 65 km W końcu XVII w. odkryto tu bogate źródła lecznicze (szczawy żelazistej), a w XIX w. pokłady borowiny. W pobliżu rynku, obecnego pl. Wolności znajduje się zamek z XIV w., mieści on obecnie bibliotekę. Niedaleko usytuowany jest kościół na miejscu dawnego, który istniał na przełomie XV/XVI w. Obecny prezentuje styl neogotycki, znajduje się w nim tablica epitafijna z 1544 r. Erazma Manteuffla, ostatniego katolickiego biskupa kamieńskiego. W Połczynie Zdroju znajduje się 800-hektarowy park zdrojowy, w stylu mieszanym, założony w XIX w. W parku są liczne okazy drzew egzotycznych, muszla koncertowa i amfiteatr, źródło ?Joasia? i alpinarium. Park łączy się z podmiejskimi lasami. W kierunku do Czaplinka spotkamy Dolinę Pięciu Stawów – tzw. Szwajcarię Połczyńską. Jest to wyjątkowo piękna trasa z licznymi zakrętami. Po prawej stronie widoki na morenowe wzgórza pokryte lasami i pastwiskami. Droga biegnie wzdłuż rzeki Drawy łączącej jeziora leżące jedno za drugim – Jez. Górne (Krzywe), Jez. Okrągłe (Krąg), Jez. Długie (największe), dalej Jez. Głębokie (20 m) oraz Jez. Małe. Wyjeżdżamy z lasu (3 km jazdy) i po prawej stronie ukazuje się nam miejscowość Kluczewo, leżąca między dwoma jeziorami: Drawskim i jez. Prosino, które jest dużym siedliskiem łabędzi.
  • 75 km wjeżdżamy na Półwysep Drawski do wsi Stare Drawsko – malowniczo położonej na ciasnym przesmyku między Jez. Drawsko a Jez. Żerdno, jeziora te łączy rzeka Drawa. Na wysokim wzniesieniu obok Jez. Żerdno podziwiać można ruiny zamku z XIV w. Jadąc lekkim spadem zbliżamy się do kresu naszej wyprawy – Czaplinka. Po prawej stronie widać Jez. Drawsko, które należy do największych i najgłębszych jezior Pomorza Zachodniego. W pn. części jeziora usytuowana jest wyspa Bielawa, na której założono rezerwat przyrody. Znajduje się na niej olbrzymi, czteropienny buk.
  • 94 km Czaplinek jako centrum Pojezierza Drawskiego to prężny ośrodek turystyczny regionu. W XIX w. w mieście tym powstało kilka fabryk – zapałek, mebli oraz browar i tartaki. W 1945 r. zdobyte przez żołnierzy polskich. Do tej pory zachował się gotycki kościół p.w. Św. Trójcy z elementami stylu romańskiego, wewnątrz barokowy ołtarz, polichromia na suficie, ambona z XIX w., obok drewniana dzwonnica z dzwonem z 1730 r. z Kołobrzegu. W rynku ratusz z 1845 r. z małą wieżyczką, nad Jez. Drawsko park i promenada. Jedną z ciekawszych propozycji zakończenia trasy jest Powiatowy Ośrodek Sportów Wodnych – można tu rozbić namiot, wypożyczyć sprzęt pływający i spotkać się zawsze z miłą obsługą.

Opracowano na podstawie: pracy uczennic Gimnazjum nr 1 w Kołobrzegu